تری ایگلتون، ۱۹۴۳؛ منتقد ادبی و فیلسوف انگلیسی. شاگرد ریموند ویلیامز منتقد ادبی مارکسیست بود. كار خود را با مطالعه ادبیات قرون ۱۹ و ۲۰ آغاز كرد و سپس پیرو نظریه‌ی ادبی ماركسیستی ویلیامز شد. در دهه‌ی ۱۹۶۰ به گروه كاتوليك چپ‌گرای اسلنت پیوست. از روانکاوی نیز تأثير پذيرفت و مبلغ کار ژیژک در بریتانیا شد. پرآوازه‌ترین كار ایگلتون كتاب درآمدی بر نظریه‌ی ادبی (۱۹۸۳) است كه تاریخ مطالعه درباره‌ی متن را از رمانتیک‌های قرن ۱۹ تا پست‌مدرنیست‌های چند دهه‌ی اخیر دربرمی‌گیرد. او در اثری به نام بعد از نظریه‌ (۲۰۰۴) نظریه‌ی فرهنگی و ادبی معاصر را كه معتقد است از مسیر اصلی خود منحرف شده، به محاكمه کشیده‌است. او انكار قطعیت را برنمی‌تابد و به وجود آن اعتقاد دارد. هركس در بدنی می‌زید كه نه می‌تواند مالکش شود، چون برای داشتن‌اش کاری نكرده‌است، و نه می‌تواند نابودش کند، مگر با خودكشی؛ پس بدن ما و مرگ آن قطعیتی است كه انسان می تواند اعمال خود را حول آن متمركز كند. از دیگر آثار اوست: به سوی خداشناسی چپ نو؛ زبان بدن (۱۹۷۰) ماركسیسم و نقد ادبی (۱۹۷۶) كاركرد نقد (۱۹۸۴) اوهام پست‌مدرنیسم (۱۹۹۶) مفهوم فرهنگ (۲۰۰۰) معنای زندگی (۲۰۰۷) (دانش‌گستر)